سلام ، به سایت شرکت دانش گستر رستاک خوش آمدید.

ارتینگ چیست؟ تفاوت ارتینگ و باندینگ و انواع سیستم زمین

ارتینگ چیست؟ تفاوت ارتینگ و باندینگ و انواع سیستم زمین

ارتینگ چیست؟ تفاوت ارتینگ و باندینگ، انواع سیستم زمین و کاربرد آن‌ها

سیستم ارتینگ (Earthing System) یکی از بخش‌های اصلی ایمنی الکتریکی در ساختمان‌ها، کارخانه‌ها، پست‌های برق و تأسیسات صنعتی است. طراحی صحیح سیستم زمین نقش مهمی در کاهش خطر برق‌گرفتگی، ایجاد مسیر مناسب برای جریان خطا، عملکرد تجهیزات حفاظتی و کنترل اختلاف پتانسیل بین قسمت‌های مختلف تأسیسات دارد.

در کنار ارتینگ، مفهوم باندینگ (Bonding) یا هم‌بندی الکتریکی نیز اهمیت زیادی دارد. این دو مفهوم با یکدیگر مرتبط هستند، اما وظایف یکسانی ندارند. شناخت تفاوت آن‌ها، انتخاب روش مناسب اتصال به زمین و استفاده از الکترودهای متناسب با شرایط خاک، از مراحل اصلی طراحی یک سیستم ایمن و قابل اطمینان است.

در پروژه‌های ساختمانی و صنعتی اهواز و استان خوزستان، شرایط واقعی خاک، تغییرات رطوبت، شوری، احتمال خوردگی و دمای بالای محیط باید در طراحی سیستم زمین مورد توجه قرار گیرند. در این مقاله، اصول ارتینگ، تفاوت آن با باندینگ، انواع سیستم‌های زمین و کاربرد هر روش را بررسی می‌کنیم.

۱. ارتینگ چیست و چه وظیفه‌ای دارد؟

ارتینگ یا اتصال به زمین (Earthing) به مجموعه اقدامات و تجهیزاتی گفته می‌شود که برای ایجاد اتصال الکتریکی تعریف‌شده بین قسمت‌های مشخصی از یک تأسیسات و زمین به کار می‌روند. این سیستم می‌تواند شامل الکترود زمین (Earth Electrode)، هادی زمین، هادی حفاظتی، شینه اصلی زمین و اتصالات مربوطه باشد.

یکی از وظایف مهم ارتینگ حفاظتی، فراهم‌کردن مسیر مناسب برای جریان خطا و کمک به عملکرد صحیح وسیله حفاظتی است. برای مثال، اگر در اثر خرابی عایق یک موتور صنعتی، فاز با بدنه فلزی آن تماس پیدا کند، طراحی صحیح مسیر حفاظتی می‌تواند امکان عبور جریان خطا و قطع مدار توسط تجهیزات حفاظتی را فراهم کند.

البته عملکرد ایمن به نوع سیستم توزیع برق، امپدانس حلقه خطا، مشخصات کلید حفاظتی، زمان قطع و پیوستگی هادی حفاظتی نیز وابسته است. وجود یک الکترود زمین به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که در تمام شرایط، جریان کافی برای قطع سریع کلید برقرار شود.

۲. تفاوت ارتینگ و باندینگ چیست؟

ارتینگ و باندینگ دو مفهوم مکمل هستند. ارتینگ به اتصال قسمت‌های مشخصی از تأسیسات به سیستم زمین مربوط می‌شود، در حالی که باندینگ با ایجاد اتصال الکتریکی بین قسمت‌های رسانا، اختلاف پتانسیل بین آن‌ها را کاهش می‌دهد.

۲-۱. ارتینگ (Earthing)

در سیستم ارتینگ، الکترود زمین با خاک تماس الکتریکی برقرار می‌کند و هادی‌های مربوطه، اتصال مورد نیاز را بین قسمت‌های تعریف‌شده تأسیسات و سیستم زمین فراهم می‌کنند. عملکرد این سیستم باید متناسب با نوع شبکه برق، حفاظت در برابر خطا و الزامات استاندارد طراحی شود.

۲-۲. باندینگ (Bonding)

در سیستم باندینگ، قسمت‌های رسانای مشخص مانند بدنه تابلوها، ماشین‌آلات، سازه‌های فلزی و لوله‌های فلزی مرتبط، بر اساس الزامات طراحی به یکدیگر متصل می‌شوند. این اتصال به کاهش اختلاف پتانسیل خطرناک بین قسمت‌های قابل لمس کمک می‌کند.

شینه اصلی زمین (Main Earthing Terminal یا MET) یکی از نقاط مهم اتصال هادی‌های حفاظتی و هادی‌های هم‌بندی است. اجزای مورد نیاز برای هم‌بندی باید بر اساس ساختار تأسیسات، استاندارد مربوط و شرایط پروژه تعیین شوند.

۲-۳. چرا ارتینگ بدون باندینگ کافی نیست؟

فرض کنید دو دستگاه فلزی در یک کارخانه به دو نقطه متفاوت از سیستم زمین متصل شده‌اند. هنگام عبور جریان خطا یا جریان ضربه‌ای صاعقه، ممکن است بین این دو نقطه اختلاف پتانسیل ایجاد شود. اگر هم‌بندی مورد نیاز به‌درستی انجام نشده باشد، تماس هم‌زمان با دو قسمت می‌تواند خطرناک باشد.

باندینگ با ایجاد مسیرهای اتصال مناسب، اختلاف پتانسیل بین قسمت‌های رسانای مرتبط را کاهش می‌دهد. در عین حال، باندینگ جایگزین هادی حفاظتی یا اتصال زمین مورد نیاز نیست؛ این اجزا باید به‌صورت هماهنگ طراحی شوند.

۳. انواع سیستم‌های زمین در تأسیسات الکتریکی

یکی از روش‌های طبقه‌بندی سیستم‌های زمین، بررسی آرایش اتصال زمین منبع تغذیه و نحوه اتصال بدنه‌های فلزی تجهیزات است. در تأسیسات فشار ضعیف، سیستم‌های TN، TT و IT از آرایش‌های شناخته‌شده هستند.

۳-۱. سیستم TN

در سیستم TN، یکی از نقاط منبع تغذیه، معمولاً نقطه خنثی، به زمین متصل می‌شود و بدنه‌های رسانای تجهیزات از طریق هادی حفاظتی به نقطه زمین‌شده منبع ارتباط دارند.

در این آرایش، جریان خطای فاز به بدنه معمولاً از مسیر فلزی هادی حفاظتی به منبع بازمی‌گردد. مقدار امپدانس حلقه خطا و مشخصات وسیله حفاظتی تعیین می‌کنند که آیا قطع خودکار مدار در زمان مجاز انجام خواهد شد یا خیر.

سیستم TN دارای زیرگروه‌های TN-S، TN-C و TN-C-S است. در TN-S، هادی‌های نول و حفاظتی در مسیر مربوطه از یکدیگر جدا هستند. در TN-C، یک هادی مشترک وظایف نول و حفاظتی را انجام می‌دهد. در TN-C-S، بخشی از مسیر دارای هادی مشترک و بخشی دیگر دارای هادی‌های جداگانه است.

۳-۲. سیستم TT

در سیستم TT، نقطه‌ای از منبع تغذیه به زمین متصل است و بدنه‌های رسانای تجهیزات مصرف‌کننده از طریق الکترود زمین محلی به زمین وصل می‌شوند. در این سیستم، مسیر جریان خطا ممکن است امپدانس نسبتاً بالایی داشته باشد؛ بنابراین استفاده صحیح از تجهیزات حفاظت جریان باقیمانده (RCD) و بررسی شرایط قطع خودکار اهمیت دارد.

در طراحی سیستم TT، مقاومت الکترود زمین، مشخصات RCD، جریان نامی و جریان عملکرد آن باید با یکدیگر هماهنگ باشند. صرفاً دستیابی به یک مقدار مقاومت زمین بدون بررسی عملکرد حفاظت، برای تأیید ایمنی کافی نیست.

۳-۳. سیستم IT

در سیستم IT، منبع تغذیه نسبت به زمین عایق است یا از طریق امپدانس مشخصی به زمین متصل می‌شود. بدنه‌های رسانای تجهیزات همچنان باید طبق الزامات طراحی به سیستم حفاظتی زمین متصل شوند.

یکی از کاربردهای این سیستم در برخی تأسیسات حساس، امکان ادامه بهره‌برداری پس از نخستین خطای زمین، در صورت رعایت الزامات طراحی و نظارت است. در چنین آرایشی، دستگاه پایش عایقی (Insulation Monitoring Device یا IMD) برای تشخیص افت عایقی اهمیت دارد و نحوه برخورد با خطای دوم باید مطابق طراحی و استاندارد انجام شود.

۴. انواع الکترود زمین و روش‌های اجرای ارتینگ

انتخاب الکترود زمین (Earth Electrode) به مقاومت ویژه خاک، فضای قابل استفاده، عمق لایه‌های مناسب خاک، شرایط خوردگی، الزامات مکانیکی و هدف طراحی بستگی دارد. روش‌های مختلفی برای ایجاد اتصال زمین در پروژه‌های ساختمانی و صنعتی وجود دارند.

۴-۱. الکترود میله‌ای (Rod Electrode)

الکترود میله‌ای معمولاً به‌صورت عمودی در خاک نصب می‌شود. میله‌های فولادی با روکش مس (Copper-Bonded Steel Rod) از گزینه‌های متداول هستند. طول، قطر، جنس پوشش، کیفیت اتصال و عمق نصب بر عملکرد و دوام آن اثر می‌گذارند.

این روش برای پروژه‌هایی که فضای افقی محدود دارند یا امکان دسترسی به لایه‌های عمیق‌تر خاک وجود دارد، قابل بررسی است. با این حال، افزایش تعداد میله‌ها بدون در نظر گرفتن فاصله مناسب و اثر متقابل الکترودها، لزوماً به کاهش متناسب مقاومت زمین منجر نمی‌شود.

۴-۲. الکترود افقی و هادی مدفون (Horizontal Electrode)

در این روش، هادی زمین به‌صورت افقی در عمق مشخصی از خاک دفن می‌شود. هادی افقی می‌تواند به شکل خطی، حلقوی یا بخشی از یک شبکه زمین اجرا شود. طول هادی، عمق دفن، مقاومت ویژه خاک و هندسه مسیر در عملکرد آن مؤثر هستند.

الکترودهای افقی در اطراف ساختمان‌ها و تأسیسات صنعتی، برای ایجاد حلقه زمین و اتصال الکترودهای دیگر به یکدیگر قابل استفاده هستند.

۴-۳. شبکه زمین (Grounding Grid)

شبکه زمین معمولاً از هادی‌های افقی متقاطع و در صورت نیاز الکترودهای عمودی تشکیل می‌شود. این روش در پست‌های برق و تأسیسات صنعتی گسترده کاربرد دارد؛ زیرا علاوه بر مقاومت کلی زمین، امکان تحلیل توزیع پتانسیل سطحی و ارزیابی ولتاژ تماس و گام را فراهم می‌کند.

طراحی شبکه زمین باید با توجه به جریان خطا، مدت زمان قطع، مقاومت ویژه خاک، ابعاد شبکه و الزامات ایمنی انجام شود. در پست‌های برق، روش‌های مهندسی مرتبط با IEEE Std 80 از مراجع مهم طراحی هستند.

۴-۴. الکترود فونداسیونی (Foundation Earth Electrode)

در این روش، هادی یا اجزای رسانای تعریف‌شده در فونداسیون بتن قرار می‌گیرند تا به‌عنوان بخشی از سیستم الکترود زمین استفاده شوند. طراحی این سیستم باید در مرحله اجرای سازه هماهنگ شود و پیوستگی الکتریکی، جزئیات اتصال، شرایط بتن و سازگاری مصالح بررسی شوند.

الکترود فونداسیونی در بسیاری از پروژه‌های جدید ساختمانی قابل بررسی است؛ اما امکان استفاده و جزئیات اجرایی آن به نوع فونداسیون، طراحی سازه، شرایط محیطی و استانداردهای پروژه وابسته است.

۴-۵. الکترود صفحه‌ای (Plate Electrode)

الکترود صفحه‌ای از یک صفحه رسانا تشکیل می‌شود که در خاک نصب می‌گردد. عملکرد آن به ابعاد صفحه، عمق نصب، مقاومت ویژه خاک و شرایط تماس الکتریکی با خاک بستگی دارد.

این روش در برخی پروژه‌ها قابل استفاده است، اما در بسیاری از کاربردها، الکترود میله‌ای، هادی افقی یا شبکه زمین ممکن است از نظر اجرا، توسعه‌پذیری و امکان اتصال مناسب‌تر باشند. انتخاب نهایی باید بر اساس محاسبات و شرایط واقعی پروژه انجام شود.

۵. مقایسه روش‌های متداول اجرای الکترود زمین

الکترود میله‌ای برای نصب عمودی و توسعه تدریجی سیستم مناسب است. الکترود افقی برای اجرای حلقه زمین یا مسیر مدفون در اطراف سازه کاربرد دارد. شبکه زمین برای تأسیسات گسترده و کنترل توزیع پتانسیل اهمیت دارد. الکترود فونداسیونی در صورت هماهنگی با طراحی سازه، می‌تواند بخشی از سیستم زمین باشد. الکترود صفحه‌ای نیز در شرایطی که هندسه و فضای نصب آن مناسب باشد، قابل بررسی است.

هیچ‌یک از این روش‌ها در تمام پروژه‌ها بهترین گزینه نیست. تصمیم‌گیری باید بر اساس نتایج اندازه‌گیری خاک، ابعاد محل اجرا، هدف مقاومت زمین، جریان خطا، الزامات ایمنی و هزینه چرخه عمر انجام شود.

۶. مقاومت ویژه خاک چه نقشی در انتخاب روش ارتینگ دارد؟

مقاومت ویژه خاک (Soil Resistivity) یکی از مهم‌ترین پارامترهای طراحی سیستم زمین است. این پارامتر با نماد ρ و واحد اهم‌متر (Ω·m) بیان می‌شود و نشان می‌دهد خاک در برابر عبور جریان الکتریکی چه مقاومتی دارد.

مقاومت ویژه خاک به نوع خاک، میزان رطوبت، دما، تراکم، شوری و ساختار لایه‌های زیرسطحی وابسته است. به همین دلیل، استفاده از یک مقدار عمومی برای تمام پروژه‌های یک شهر، روش قابل اتکایی برای طراحی نهایی نیست.

در پروژه‌های اهواز و خوزستان، ممکن است خاک بعضی محل‌ها به دلیل رطوبت یا ترکیبات معدنی، مقاومت ویژه نسبتاً پایینی داشته باشد؛ اما شرایط در زمین‌های مختلف، زمین‌های پرشده و مناطق صنعتی یکسان نیست. اندازه‌گیری میدانی با روش مناسب، مبنای انتخاب نهایی الکترود و محاسبه سیستم زمین خواهد بود.

۷. استانداردهای مرتبط با طراحی سیستم زمین

برای طراحی سیستم زمین و هادی‌های حفاظتی در تأسیسات فشار ضعیف، IEC 60364-5-54 یکی از مراجع اصلی است. الزامات حفاظت در برابر برق‌گرفتگی در IEC 60364-4-41 بررسی می‌شود. برای طراحی ایمنی شبکه زمین پست‌های برق، IEEE Std 80 از مراجع شناخته‌شده است. در پروژه‌هایی که سیستم زمین با حفاظت در برابر صاعقه مرتبط است، مجموعه IEC 62305 و الزامات اجزای سیستم صاعقه‌گیر در IEC 62561 نیز باید مورد توجه قرار گیرند.

استاندارد نهایی مورد استفاده باید با نوع تأسیسات، نسخه مورد تأیید کارفرما و مقررات قابل اعمال بر پروژه تطبیق داده شود.

۸. جمع‌بندی

ارتینگ و باندینگ دو بخش مکمل از طراحی ایمنی الکتریکی هستند. ارتینگ اتصال تعریف‌شده به سیستم زمین را فراهم می‌کند و باندینگ با ایجاد اتصال الکتریکی بین قسمت‌های رسانای مشخص، به کاهش اختلاف پتانسیل خطرناک کمک می‌کند.

سیستم‌های TN، TT و IT از نظر آرایش زمین و مسیر جریان خطا تفاوت دارند. همچنین انتخاب بین الکترود میله‌ای، افقی، شبکه زمین، فونداسیونی و صفحه‌ای باید با توجه به مقاومت ویژه خاک، هندسه محل اجرا، الزامات ایمنی و شرایط محیطی انجام شود.

 

در پروژه‌های ساختمانی و صنعتی اهواز و خوزستان، طراحی اصولی سیستم زمین باید بر اساس اندازه‌گیری واقعی خاک، بررسی شرایط خوردگی و کنترل عملکرد تجهیزات حفاظتی انجام شود.

 شرکت دانش گستر رستاک در زمینه خدمات مهندسی برق، طراحی و اجرای سیستم ارتینگ و باندینگ، می‌تواند در بررسی نیازهای فنی پروژه‌های ساختمانی و صنعتی همکاری کند.

 

 

پروژه های انجام شده

همچنین بیشتر بخوانید:

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.